کسب‌وکارهایی که هنوز اینماد ندارند، می‌توانند متناسب با نوع فعالیت خود از روش‌های مختلفی برای دریافت وجه استفاده کنند. در این مطلب، شرایط، محدودیت‌ها و کاربردهای این روش‌ها را بررسی می‌کنیم و تفاوت آن‌ها را با درگاه پرداخت اینترنتی توضیح می‌دهیم.
کسب‌وکارهایی که هنوز اینماد ندارند، برای دریافت وجه از مشتریان خود با گزینه‌های مختلفی روبه‌رو هستند. انتخاب روش مناسب به نوع فعالیت، تعداد سفارش‌ها و امکانات موردنیاز برای مدیریت پرداخت‌ها بستگی دارد.
دریافت درگاه پرداخت اینترنتی متصل به شبکه شاپرک برای کسب‌وکارهای معمول اینترنتی به اینماد معتبر و تکمیل شرایط پذیرندگی نیاز دارد؛ درمقابل، روش‌هایی مانند انتقال بانکی یا پرداخت هنگام تحویل کالا نیز امکان دریافت وجه را فراهم می‌کنند؛ البته هر یک امکانات و محدودیت‌های متفاوتی دارند.
در این مطلب، روش‌های دریافت وجه بدون اینماد، شرایط استفاده از هر روش و محدودیت‌های آن را بررسی می‌کنیم؛ همچنین تفاوت این روش‌ها با درگاه پرداخت اینترنتی را توضیح می‌دهیم تا بتوانید متناسب با نیاز کسب‌وکارتان تصمیم بگیرید.
آیا دریافت درگاه پرداخت بدون اینماد امکان‌پذیر است؟
برای دریافت درگاه پرداخت اینترنتی (IPG) در فرایند معمول پذیرندگی فروشگاه‌های اینترنتی، داشتن اینماد معتبر یکی از پیش‌نیازهای اصلی است. این شرط در مسیر متداول دریافت درگاه از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات پرداخت (PSP) و پرداخت‌یارها اعمال می‌شود.
براساس ماده ۱۰۳ آیین‌نامه اجرایی قانون مبارزه با پول‌شویی، ارائه‌دهندگان خدمات پرداخت باید پیش از واگذاری ابزار پذیرش مجازی، اطلاعات مجوز اینماد یا پروانه کسب مرتبط با پذیرنده را دریافت و استعلام کنند. الزامات اجرایی نیز به نوع فعالیت، مجوزهای قابل‌پذیرش و ضوابط شبکه پرداخت بستگی دارند.
بنابراین استفاده از پرداخت‌یار، به‌خودی‌خود، راهی برای حذف الزامات پذیرندگی نیست؛ زیرا کسب‌وکارها برای دریافت درگاه پرداخت باید شرایط تعیین‌شده برای فعالیت خود را داشته باشند.
بااین‌حال، دریافت وجه از مشتری الزاماً به استفاده از درگاه پرداخت اینترنتی محدود نمی‌شود. انتقال بانکی، پرداخت هنگام تحویل و فروش ازطریق برخی پلتفرم‌ها نیز امکان دریافت وجه را فراهم می‌کنند. تفاوت اصلی این روش‌ها در نحوه انجام‌شدن پرداخت، ثبت اطلاعات تراکنش، تسویه و ارتباط پرداخت با سفارش است.
بدون اینماد از چه روش‌هایی می‌توان وجه دریافت کرد؟
کسب‌وکارهایی که هنوز شرایط دریافت درگاه اینترنتی را تکمیل نکرده‌اند می‌توانند متناسب با مدل فعالیت خود از روش‌های دیگری برای دریافت وجه استفاده کنند.
هر روش برای گروه مشخصی از کسب‌وکارها مناسب‌تر است و پیش از انتخاب آن باید به نحوه ثبت پرداخت، پیگیری واریزها و محدودیت‌های عملیاتی توجه کرد.
۱. کارت‌به‌کارت و انتقال بانکی
انتقال بانکی یکی از روش‌های دریافت وجه است که برای استفاده از آن نیازی به دریافت درگاه پرداخت اینترنتی وجود ندارد. در این روش، مشتری مبلغ سفارش را ازطریق کارت‌به‌کارت به حساب اعلام‌شده واریز می‌کند. کسب‌وکار نیز پس از بررسی دریافت مبلغ، سفارش را تأیید می‌کند.
این روش برای فعالیت‌هایی با تعداد محدود پرداخت می‌تواند قابل استفاده باشد؛ بااین‌حال، مدیریت تعداد زیادی واریز ازطریق انتقال بانکی ممکن است به بررسی دستی و تطبیق اطلاعات نیاز داشته باشد.
برای استفاده از این روش، توجه به چند موضوع اهمیت دارد:
- تطبیق پرداخت با سفارش: مبلغ واریزی باید با اطلاعات سفارش بررسی شود و در صورت نیاز، اطلاعات پرداخت‌کننده نیز تطبیق داده شود.
- تأیید دریافت وجه: تصویر رسید یا اعلام مشتری به‌تنهایی برای تأیید قطعی پرداخت کافی نیست.
- ثبت سوابق مالی: اطلاعات واریزها باید برای پیگیری سفارش‌ها و رسیدگی مالی نگهداری شوند.
- هماهنگی حساب بانکی با فعالیت: استفاده از حساب باید با مقررات بانکی و مالیاتی مربوط به کسب‌وکار سازگار باشد.
برای مثال، یک فریلنسر که در ماه چند پروژه انجام می‌دهد، ممکن است بتواند پرداخت‌های خود را ازطریق انتقال بانکی مدیریت کند، اما همین روش برای فروشگاهی با صدها سفارش روزانه، زمان زیادی برای بررسی و تطبیق واریزها نیاز دارد.
۲. پرداخت هنگام تحویل کالا
در روش پرداخت هنگام تحویل یا Cash on Delivery، مشتری هزینه سفارش را هنگام دریافت کالا پرداخت می‌کند. دریافت مبلغ می‌تواند به‌صورت نقدی یا ازطریق ابزار پرداخت مجاز طرف مسئول تحویل انجام شود.
این روش برای فروشگاه‌هایی کاربرد دارد که کالا را به‌صورت فیزیکی ارسال می‌کنند و امکان هماهنگی با شرکت حمل‌ونقل یا مجموعه توزیع را دارند.
البته پرداخت هنگام تحویل نیز محدودیت‌هایی دارد؛ هزینه ارسال سفارش‌های تحویل‌گرفته‌نشده، احتمال انصراف مشتری و زمان انتقال وجوه دریافتی به حساب فروشنده باید در محاسبات کسب‌وکار در نظر گرفته شوند؛ همچنین اگر پرداخت ازطریق دستگاه کارتخوان انجام شود، پذیرنده و ابزار پرداخت باید شرایط مربوط به همان روش پذیرندگی را داشته باشند.
۳. فروش ازطریق بازارگاه‌ها و پلتفرم‌های واسطه
بعضی بازارگاه‌ها و پلتفرم‌های فروش، ثبت سفارش و دریافت وجه را در چارچوب خدمات خود مدیریت می‌کنند. در این مدل، فروشنده از زیرساخت پرداخت پلتفرم استفاده می‌کند و تسویه با او براساس قرارداد و شرایط همان مجموعه انجام می‌شود. این روش می‌تواند برای کسب‌وکارهایی مناسب باشد که هنوز زیرساخت فروش اینترنتی مستقل ندارند.
بااین‌حال، فروش در یک بازارگاه به‌معنی استفاده آزادانه از درگاه پرداخت آن نیست؛ نحوه ثبت فروش، هویت پذیرنده، دریافت وجه و مسئولیت هر طرف باید با مدل قراردادی و ضوابط پذیرندگی پلتفرم مطابقت داشته باشد.
پیش از انتخاب بازارگاه، بهتر است کارمزد، زمان تسویه، شرایط بازگشت وجه، دسترسی به اطلاعات مشتری و محدودیت‌های فروش بررسی شوند.
تفاوت درگاه مستقیم، درگاه پرداخت‌یار و لینک پرداخت چیست؟
اصطلاحاتی مانند «درگاه بدون اینماد» و «لینک پرداخت» گاهی برای معرفی خدمات متفاوتی استفاده می‌شوند. شناخت تفاوت این خدمات کمک می‌کند شرایط دریافت هرکدام را دقیق‌تر بررسی کنیم.
درگاه پرداخت مستقیم
درگاه پرداخت مستقیم ازطریق شرکت ارائه‌دهنده خدمات پرداخت یا PSP در اختیار پذیرنده قرار می‌گیرد. کسب‌وکار پس از تکمیل شرایط پذیرندگی و دریافت اطلاعات اتصال، درگاه را به وب‌سایت یا سامانه خود متصل می‌کند.
در این روش، اطلاعات پذیرنده، دامنه، حساب بانکی، مجوزهای مرتبط و سایر الزامات شبکه پرداخت بررسی می‌شوند. کسب‌وکار نیز می‌تواند اطلاعات پرداخت را ازطریق ابزارهای فنی ارائه‌شده دریافت و در سامانه خود ثبت کند.
درگاه پرداخت‌یار
پرداخت‌یار خدمات پرداخت اینترنتی را در چارچوب شبکه پرداخت و ازطریق همکاری با PSPها ارائه می‌کند. بعضی پرداخت‌یارها علاوه بر اتصال به درگاه، امکاناتی مانند گزارش‌گیری، مدیریت تراکنش‌ها و مسیردهی میان چند PSP را نیز فراهم می‌کنند.
درگاه پرداخت‌یار ممکن است فرایند اتصال و مدیریت پرداخت را برای کسب‌وکار ساده‌تر کند، اما به‌معنی حذف احراز هویت یا دیگر الزامات پذیرندگی نیست.
لینک پرداخت
لینک پرداخت، نشانی مشخصی است که مشتری ازطریق آن به فرایند پرداخت هدایت می‌شود. کسب‌وکار می‌تواند این لینک را، بسته به امکانات سرویس، ازطریق پیامک، پیام‌رسان یا سایر کانال‌های ارتباطی در اختیار مشتری قرار دهد.
نیاز لینک پرداخت به اینماد، به ساختار سرویس و نوع پذیرندگی آن بستگی دارد. اگر لینک به یک درگاه پرداخت اینترنتی شاپرکی متصل باشد، الزامات همان درگاه همچنان برقرار خواهند بود؛ بنابراین صرف اینکه یک سرویس با عنوان «لینک پرداخت بدون اینماد» معرفی می‌شود، نشان‌دهنده نوع مجوز یا شرایط قانونی آن نیست.
این جدول تفاوت روش‌های رایج دریافت وجه را نشان می‌دهد:
| روش پرداخت | نحوه استفاده | وضعیت الزامات پذیرندگی |
|---|---|---|
| درگاه مستقیم PSP | اتصال سایت به درگاه بانکی | نیازمند تکمیل الزامات پذیرندگی اینترنتی |
| درگاه پرداخت‌یار | اتصال به زیرساخت پرداخت‌یار | تابع ضوابط پذیرندگی و شبکه پرداخت |
| لینک پرداخت | ارسال نشانی پرداخت برای مشتری | وابسته به ساختار سرویس و نوع درگاه |
| کارت‌به‌کارت و انتقال بانکی | انتقال وجه به حساب دریافت‌کننده | خارج از فرایند دریافت IPG |
| پرداخت هنگام تحویل | دریافت وجه در زمان تحویل کالا | تابع شیوه دریافت وجه و شرایط فعالیت |
روش‌های جدول کارکرد یکسانی ندارند؛ برای مثال، انتقال بانکی می‌تواند برای دریافت وجه یک سفارش استفاده شود، اما لزوماً امکانات درگاه پرداخت را برای ثبت و تأیید خودکار سفارش فراهم نمی‌کند.
بهترین روش دریافت وجه بدون اینماد برای کسب‌وکار شما چیست؟
انتخاب روش دریافت وجه فقط به داشتن یا نداشتن اینماد بستگی ندارد؛ تعداد تراکنش‌ها، متوسط مبلغ سفارش، نوع فعالیت و میزان نیاز به خودکارسازی فرایند پرداخت نیز در این تصمیم مؤثرند.
برای مقایسه بهتر می‌توان کسب‌وکارها را براساس مدل فعالیت دسته‌بندی کرد:
| نوع کسب‌وکار | روش قابل بررسی | نکته مهم |
|---|---|---|
| فریلنسر با پروژه‌های محدود | انتقال بانکی | ثبت و تطبیق اطلاعات واریزها |
| فروشنده نوپا در شبکه‌های اجتماعی | انتقال بانکی یا فروش ازطریق پلتفرم مجاز | شرایط فعالیت و شیوه پیگیری سفارش |
| فروشگاه اینترنتی کوچک | دریافت اینماد و اتصال درگاه | مدیریت پرداخت و تأیید سفارش |
| کسب‌وکار دارای سفارش‌های پرتعداد | درگاه اینترنتی با اتصال سیستمی | خودکارسازی ثبت و تأیید پرداخت |
| کسب‌وکار خرد دارای سایت | بررسی شرایط اینماد بدون ستاره | سقف مبلغ و تعداد تراکنش‌ها |
این جدول یک راهنمای اولیه است. انتخاب نهایی باید براساس نیاز واقعی کسب‌وکار و شرایط ارائه‌دهنده خدمات انجام شود.
فروشندگان شبکه‌های اجتماعی
فروشندگانی که سفارش‌های خود را ازطریق شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کنند ممکن است در ابتدای فعالیت به زیرساخت پیچیده پرداخت نیاز نداشته باشند.
اما با افزایش سفارش‌ها، بررسی دستی واریزها و هماهنگی اطلاعات پرداخت با سفارش می‌تواند دشوار شود. در این شرایط، استفاده از یک بستر فروش دارای خدمات پرداخت و پذیرندگی متناسب با فعالیت، ارزش بررسی دارد.
اگر فروشنده قصد راه‌اندازی سایت مستقل داشته باشد، می‌تواند شرایط دریافت اینماد و درگاه پرداخت را نیز بررسی کند.
فریلنسرها و ارائه‌دهندگان خدمات
در کسب‌وکارهای پروژه‌محور، تعداد پرداخت‌ها معمولاً با تعداد قراردادها یا مراحل انجام پروژه ارتباط دارد. اگر پرداخت‌ها محدود و قابل پیگیری باشند، انتقال بانکی همراه با ثبت مستندات مالی می‌تواند نیاز اولیه را پوشش دهد.
درمقابل، ارائه‌دهنده خدماتی که پرداخت آنلاین را بخشی از فرایند ثبت‌نام، رزرو یا خرید سرویس قرار داده است به امکانات متفاوتی نیاز دارد. در چنین مدلی، اتصال پرداخت به اطلاعات مشتری و وضعیت سفارش اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
فروشگاه‌های اینترنتی و کسب‌وکارهای پرتراکنش
در فروشگاه اینترنتی، پرداخت بخشی از فرایند ثبت سفارش است. پس از پرداخت موفق، سامانه باید بتواند وضعیت سفارش را به‌درستی ثبت کند و اطلاعات لازم برای ادامه فرایند فروش را در اختیار کسب‌وکار قرار دهد.
درگاه پرداخت اینترنتی امکان اتصال سیستمی سفارش به تراکنش را فراهم می‌کند. این قابلیت وابستگی به بررسی دستی رسیدها را کاهش می‌دهد و پیگیری سفارش‌های پرداخت‌شده را ساده‌تر می‌کند.
برای کسب‌وکارهایی که تعداد سفارش‌های بالایی دارند، انتخاب درگاه مناسب باید براساس پایداری سرویس، امکانات گزارش‌گیری، شیوه تسویه و قابلیت‌های فنی انجام شود.
محدودیت‌ها و ریسک‌های دریافت وجه بدون اینماد چیست؟
روش‌هایی مانند انتقال بانکی، پرداخت هنگام تحویل و فروش ازطریق پلتفرم‌ها می‌توانند نیاز برخی کسب‌وکارها را برطرف کنند؛ بااین‌حال این روش‌ها همیشه امکانات یک درگاه پرداخت اینترنتی را ندارند.
مهم‌ترین تفاوت‌ها معمولاً در تأیید پرداخت، ثبت اطلاعات تراکنش و نحوه پیگیری عملیات مالی دیده می‌شوند.
افزایش احتمال خطا در تأیید پرداخت
در پرداخت‌های مبتنی بر انتقال بانکی، کسب‌وکار باید دریافت وجه را ازطریق اطلاعات معتبر بانکی بررسی کند. اتکا به تصویر رسید یا پیام مشتری ممکن است باعث تأیید اشتباه سفارش شود. همچنین شباهت مبلغ چند واریز می‌تواند تشخیص پرداخت مربوط به هر سفارش را دشوار کند.
در درگاه پرداخت، امکان دریافت نتیجه تراکنش و تأیید سیستمی آن ازطریق سازوکارهای فنی سرویس فراهم است. البته پیاده‌سازی صحیح تأیید تراکنش نیز برای جلوگیری از ثبت اشتباه پرداخت ضروری است.
دشواری تطبیق واریزها با سفارش‌ها
فرض کنید یک فروشگاه روزانه ۸۰ سفارش دریافت می‌کند. اگر همه مشتریان وجه را ازطریق انتقال بانکی پرداخت کنند، تیم فروش یا مالی باید برای هر سفارش، مبلغ واریزی، زمان پرداخت و اطلاعات حساب را بررسی کند.
با افزایش تعداد سفارش‌ها، این فرایند زمان‌برتر می‌شود و احتمال خطا در تطبیق اطلاعات افزایش پیدا می‌کند؛ درمقابل، درگاه پرداخت می‌تواند شناسه سفارش و اطلاعات تراکنش را در یک فرایند سیستمی به یکدیگر مرتبط کند. این ارتباط، مبنای دقیق‌تری برای تأیید پرداخت و مغایرت‌گیری فراهم می‌کند.
محدودیت در مدیریت بازگشت وجه
در بعضی روش‌های انتقال بانکی، بازگشت وجه نیازمند دریافت اطلاعات حساب مشتری و انجام انتقال جداگانه است. این موضوع در کسب‌وکارهایی که لغو سفارش، تغییر مبلغ خرید یا مرجوعی کالا دارند اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
درگاه‌های پرداخت دارای قابلیت استرداد وجه می‌توانند فرایند بازگشت کامل یا جزئی مبلغ را براساس امکانات سرویس ساده‌تر کنند. دسترسی به این قابلیت به ارائه‌دهنده درگاه و شرایط تراکنش بستگی دارد.
تأثیر بر تجربه پرداخت مشتری
در پرداخت ازطریق انتقال بانکی، مشتری ممکن است مجبور باشد از مسیر ثبت سفارش خارج شود، وجه را منتقل کند و سپس اطلاعات پرداخت را برای فروشنده ارسال کند. هر مرحله اضافی به زمان و پیچیدگی فرایند خرید اضافه می‌کند.
درگاه پرداخت، فرایند پرداخت و بازگشت نتیجه تراکنش به سایت یا اپلیکیشن را در یک مسیر مشخص انجام می‌دهد. این یکپارچگی می‌تواند تجربه پرداخت منسجم‌تری ایجاد کند.
استفاده از روش‌هایی مانند کارت‌به‌کارت یا انتقال بانکی، کسب‌وکار را از تکالیف قانونی، مالیاتی و الزامات مرتبط با نوع فعالیت معاف نمی‌کند.
آیا اینماد بدون ستاره راهکار ساده‌تری برای دریافت درگاه است؟
برای کسب‌وکارهای خردی که قصد دریافت درگاه اینترنتی دارند، اینماد بدون ستاره یکی از مسیرهای ساده‌تر دریافت نماد اعتماد الکترونیکی است. این نوع نماد با هدف تسهیل ورود کسب‌وکارهای کوچک به تجارت الکترونیکی ایجاد شده و فرایند دریافت آن نسبت به اینماد ستاره‌دار ساده‌تر است.
نکته مهم این است که اینماد بدون ستاره به‌معنی فعالیت بدون اینماد نیست. کسب‌وکار در این روش نیز یک نماد اعتماد دریافت می‌کند و فعالیت آن تابع شرایط مشخصی خواهد بود.
اینماد بدون ستاره چه محدودیت‌هایی دارد؟
براساس ضوابط منتشرشده برای کسب‌وکارهای خرد، سقف فعالیت اینماد بدون ستاره به دو شاخص وابسته است:
- حداکثر ۱۰۰ تراکنش در ماه
- حداکثر ۱۰۰ میلیون تومان مجموع مبلغ تراکنش‌ها در ماه
این دو محدودیت مستقل‌اند و عبور از هرکدام می‌تواند کسب‌وکار را ملزم به ارتقای نماد کند.
برای مثال، فروشگاهی را در نظر بگیرید که طی یک ماه ۸۰ سفارش با میانگین مبلغ یک‌میلیون‌وپانصد هزار تومان دریافت کرده است. مجموع مبلغ تراکنش‌های این فروشگاه به ۱۲۰ میلیون تومان می‌رسد.
در این وضعیت، با وجود اینکه تعداد تراکنش‌ها از ۱۰۰ مورد کمتر است، مجموع مبلغ پرداخت‌ها از سقف اعلام‌شده عبور کرده است؛ درمقابل، فروشگاهی با ۱۰۵ تراکنش ۴۰۰ هزار تومانی نیز از محدودیت تعداد تراکنش‌ها عبور می‌کند؛ هرچند مجموع مبلغ تراکنش‌های آن فقط ۴۲ میلیون تومان باشد.
بنابراین کسب‌وکار باید هر دو شاخص را هنگام انتخاب اینماد بدون ستاره در نظر بگیرد. سقف‌های معتبر نیز باید براساس آخرین ضوابط اعلام‌شده در سامانه اینماد بررسی شوند.
چه زمانی باید اینماد بدون ستاره را ارتقا داد؟
طبق ضوابط منتشرشده برای اینماد بدون ستاره، در صورت عبور از سقف فعالیت، کسب‌وکار باید برای تبدیل نماد خود به اینماد ستاره‌دار اقدام کند. در این ضوابط، مهلت ۱۰روزه برای تکمیل فرایند ارتقا پیش‌بینی شده است. پیش از اقدام، باید آخرین محدودیت‌ها و مهلت‌های اجرایی اعلام‌شده در سامانه اینماد بررسی شوند.
همچنین داشتن اینماد بدون ستاره، به‌تنهایی تأیید نهایی درخواست درگاه را تضمین نمی‌کند. شرایط پذیرندگی، نوع فعالیت و ضوابط ارائه‌دهنده درگاه نیز اهمیت دارند.
برای آشنایی با مراحل دریافت نماد، شرایط و مدارک موردنیاز، راهنمای اینماد چیست؟ شرایط و مراحل دریافت نماد اعتماد الکترونیکی را مطالعه کنید.
اگر هنوز شرایط دریافت اینماد را ندارید، چه کاری باید انجام دهید؟
گاهی عامل بازدارنده دریافت درگاه پرداخت صرفاً نداشتن اینماد نیست؛ آماده‌نبودن سایت، مغایرت اطلاعات کسب‌وکار یا نقص مدارک نیز ممکن است تکمیل فرایند پذیرندگی را به تأخیر بیندازد.
در چنین شرایطی، بهتر است ابتدا علت آماده‌نبودن کسب‌وکار برای دریافت نماد یا درگاه مشخص شود:
| وضعیت کسب‌وکار | اقدام پیشنهادی |
|---|---|
| هنوز سایت راه‌اندازی نشده است | بررسی نیاز به سایت مستقل یا استفاده از بستر فروش متناسب |
| سایت آماده است اما اینماد ندارد | بررسی شرایط و ثبت درخواست در سامانه اینماد |
| کسب‌وکار مشمول شرایط اینماد بدون ستاره است | بررسی امکان دریافت نماد بدون ستاره و شرایط پذیرندگی |
| اطلاعات هویتی یا ثبتی ناقص است | تکمیل و اصلاح اطلاعات پیش از ثبت درخواست |
| حوزه فعالیت به مجوز تخصصی نیاز دارد | دریافت یا تکمیل مجوز مرتبط |
| اینماد صادر شده اما درگاه فعال نشده است | بررسی سایر الزامات پذیرندگی، اطلاعات بانکی و مالیاتی |
برای کسب‌وکارهایی که سایت آماده و فعالیت مشخصی دارند، دریافت اینماد معمولاً مسیر مناسب‌تری برای دسترسی به زیرساخت پرداخت اینترنتی است، اما اگر فرایند فروش هنوز شکل نگرفته بهتر است ابتدا شیوه ثبت سفارش، دریافت وجه و مدیریت اطلاعات مشتری مشخص شود. سپس می‌توان براساس نیاز واقعی کسب‌وکار برای دریافت درگاه اقدام کرد.
پس از دریافت اینماد، چگونه درگاه پرداخت اینترنتی فعال کنیم؟
دریافت اینماد یکی از مراحل آماده‌سازی کسب‌وکار برای استفاده از درگاه پرداخت است. پس از آن، اطلاعات دیگری مانند هویت پذیرنده، حساب بانکی، وضعیت مالیاتی و مجوزهای موردنیاز نیز در فرایند پذیرندگی بررسی می‌شوند.
مراحل کلی دریافت و فعال‌سازی درگاه اینترنتی شامل موارد زیر است:
- آماده‌سازی اطلاعات کسب‌وکار: مشخصات هویتی یا ثبتی، اطلاعات تماس، دامنه و نوع فعالیت بررسی و تکمیل می‌شوند.
- تکمیل الزامات پذیرندگی: وضعیت اینماد، اطلاعات بانکی، پرونده مالیاتی و مجوزهای موردنیاز مشخص می‌شود.
- ثبت درخواست درگاه: کسب‌وکار در سامانه ارائه‌دهنده خدمات پرداخت ثبت‌نام و اطلاعات لازم را ارسال می‌کند.
- بررسی و تأیید پذیرنده: پس از بررسی اطلاعات و رفع مغایرت‌های احتمالی، فرایند ایجاد ترمینال پرداخت انجام می‌شود.
- اتصال و آزمایش درگاه: درگاه ازطریق API یا روش‌های اتصال پشتیبانی‌شده به سایت یا سامانه متصل می‌شود و فرایند پرداخت آزمایش خواهد شد.
پس از فعال‌سازی، انتخاب زیرساخت مناسب برای مدیریت تراکنش‌ها اهمیت پیدا می‌کند. برای کسب‌وکارهای دارای سفارش‌های متعدد، پایداری پرداخت، گزارش‌گیری دقیق و امکان بررسی وضعیت تراکنش‌ها از معیارهای مهم انتخاب درگاه هستند.
دریافت درگاه پرداخت اینترنتی جیبیت
درگاه پرداخت اینترنتی جیبیت با یک‌بار پیاده‌سازی فنی، امکان اتصال به چهار PSP را فراهم می‌کند. این سرویس با پایش وضعیت مسیرهای پرداخت و مسیردهی هوشمند میان آن‌ها، به مدیریت پایدارتر تراکنش‌های کسب‌وکار کمک می‌کند.
امکاناتی مانند تسویه‌حساب روزانه و خودکار، گزارش‌گیری از تراکنش‌ها، مدیریت متمرکز پرداخت‌ها و استرداد کامل یا جزئی وجه نیز در اختیار پذیرندگان قرار دارند.
پس از تکمیل شرایط پذیرندگی، کسب‌وکار می‌تواند درخواست درگاه جیبیت را ثبت کند و متناسب با زیرساخت خود، اتصال را ازطریق API یا افزونه رسمی ووکامرس انجام دهد.
برای بررسی امکانات، شرایط و روش‌های اتصال می‌توانید به صفحه درگاه پرداخت اینترنتی جیبیت مراجعه کنید.