با اجرای طرح جدید بهبود معیشت، دولت در گامی مهم اقدام به حذف تالارهای اول و دوم مبادله ارزی کرده است؛ تصمیمی که با حذف ارز چندنرخی و کنار گذاشتن مرکز مبادله ارزی، میتواند تأثیرات قابل توجهی بر تولید، تجارت، بازار سرمایه و اقتصاد ایران بر جای بگذارد.
سید فرهنگ حسینی، کارشناس بازار سرمایه، در گفتوگو با پایگاه خبری بازار سرمایه ایران (سنا)، با اشاره به رویکرد دولت در حذف رانت ارز توافقی و حرکت به سمت تکنرخی شدن ارز گفت: این سیاست از ابعاد مختلف برای اقتصاد و بورس اثرگذار است؛ چراکه در سالهای گذشته، اگرچه برخی کالاها بهصورت اسمی مشمول ارز ترجیحی ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی بودند، اما مصرفکننده نهایی عملاً آنها را با قیمت مبتنی بر نرخ ارز آزاد تهیه میکرد؛ وضعیتی که به شکلگیری رانت ارزی و تقاضای غیرواقعی در بازار ارز منجر شده بود.
وی افزود: با تغییر این سازوکار، بخش قابل توجهی از رانتهای ارزی حذف میشود و زمینه برای خروج تقاضاهای رانتی و غیرمولد از بازار ارز فراهم خواهد شد. در مقابل، شرکتهای تولیدی و صادرکننده که طی سالهای گذشته ناچار به عرضه ارز صادراتی خود با نرخهای پایینتر بودند، اکنون میتوانند درآمدهای ارزی را با نرخهای واقعیتری در صورتهای مالی شناسایی کنند؛ موضوعی که مانع انتقال سود تولید به واردکنندگان میشود.
این کارشناس بازار سرمایه تأکید کرد: واقعی شدن نرخ تسعیر ارز، بهویژه برای شرکتهای صادراتمحور، اثر مستقیمی بر افزایش سودآوری صنایع بورسی خواهد داشت و میتواند تراز مالی بسیاری از شرکتها را بهبود بخشد.
🔹 کدام صنایع بیشترین نفع را میبرند؟
حسینی در پاسخ به این پرسش گفت: صنایعی مانند پتروشیمیها و پالایشگاهها در خط مقدم این تحول قرار دارند و میتوانند شاهد بهبود معنادار سود خالص باشند. همچنین صنایع معدنی و فلزی از جمله فولاد و روی به دلیل ماهیت صادراتی و ارزبری درآمدها، از تکنرخی شدن ارز منتفع خواهند شد.
🔹 اثرات بر بازار سرمایه
وی درباره پیامدهای این سیاست برای بورس تصریح کرد: مجموعه این تحولات میتواند به بهبود چشمانداز بازار سرمایه منجر شود؛ بازاری که طی سالهای گذشته به دلیل سرکوب قیمتی، رانتهای ساختاری و نااطمینانیهای سیاستی، بخشی از جذابیت خود را برای سرمایهگذاران از دست داده بود.
به گفته حسینی، افزایش شفافیت ارزی و بازگشت سود به بخش مولد اقتصاد، میتواند تناسب میان ریسک و بازده در بورس را تقویت کرده و انگیزه سرمایهگذاری در صنعت و تولید را دوباره احیا کند؛ مسیری که برای مدت طولانی از روند طبیعی رشد خود فاصله گرفته بود.