تولید قیر پالایشگاهی عمدتاً با تقطیر نفت خام مناسب در دو مرحله اتمسفریک و خلأ انجام می‌شود. در این فرایند، ابتدا برش‌های سبک نفت جدا می‌شوند و سپس از تقطیر ته‌مانده سنگین در برج خلأ، وکیوم‌باتوم به دست می‌آید. وکیوم‌باتوم بسته به مشخصات گرید هدف می‌تواند به روش تقطیر مستقیم، اختلاط، هوادهی یا اصلاح با پلیمر به قیر نهایی تبدیل شود. بنابراین مواد اولیه، شرایط تقطیر و روش تنظیم خواص، کیفیت قیر تولیدی را تعیین می‌کنند.

شناخت این مسیر برای تولیدکنندگان، خریداران، واحدهای کنترل کیفیت و پیمانکاران اهمیت دارد؛ زیرا ظاهر قیر به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که محصول با گرید و استاندارد موردنظر منطبق است. در ادامه، مواد اولیه تولید قیر، مراحل پالایش، انواع شیوه‌های تولید، مفهوم تولید قیر از مازوت، فرمول اختلاط و آزمون‌های کنترل کیفیت را به‌صورت تخصصی بررسی می‌کنیم.

واحد پالایشگاهی و خط تولید قیر
نمایی از واحد پالایشگاهی و خط تولید قیر

قیر از چه موادی تولید می‌شود؟

ماده اولیه قیر پالایشگاهی، جریان‌های سنگین حاصل از پالایش نفت خام مناسب است. در این مسیر باید میان نفت خام، ته‌مانده اتمسفریک، نفت کوره یا مازوت و ته‌مانده خلأ تفاوت قائل شد؛ زیرا این اصطلاح‌ها همیشه به یک جریان واحد اشاره نمی‌کنند.

نفت خام مناسب برای تولید قیر

نفت‌های خام سنگین معمولاً به دلیل بازده بیشتر ته‌مانده، گزینه مناسب‌تری برای تولید قیر هستند؛ اما سنگین بودن نفت خام به‌تنهایی تضمین‌کننده کیفیت قیر نیست. تنها برخی نفت‌های خام یا مخلوط آن‌ها از نظر ترکیب هیدروکربنی، پایداری کلوئیدی، قابلیت پالایش و بازده اقتصادی برای تولید قیر با مشخصات مطلوب مناسب‌اند. نسبت آسفالتین‌ها، رزین‌ها و بخش‌های روغنی، منشأ نفت خام و ثبات محموله نیز بر رفتار خوراک اثر می‌گذارند.

ته‌مانده اتمسفریک چیست؟

پس از جداسازی گازها و برش‌های سبک و میان‌تقطیر در برج اتمسفریک، جریان سنگینی در پایین برج باقی می‌ماند که ته‌مانده اتمسفریک (Atmospheric Residue) نام دارد. این جریان هنوز حاوی برش‌های سنگینی است که در فشار معمول نمی‌توان بدون خطر تجزیه حرارتی آن‌ها را جدا کرد؛ بنابراین معمولاً برای ادامه جداسازی وارد برج تقطیر خلأ می‌شود.

تفاوت مازوت، ته‌ مانده اتمسفریک و وکیوم‌ باتوم

مازوت یا نفت کوره لزوما یک جریان خالص پالایشگاهی و دقیقاً معادل ته‌مانده اتمسفریک نیست. نفت کوره تجاری می‌تواند از اختلاط چند جریان سنگین تشکیل شده باشد. در کاربرد رایج ایران گاهی ته‌مانده اتمسفریک نیز مازوت نامیده می‌شود، اما از نظر فنی این دو اصطلاح همیشه مترادف نیستند. وکیوم‌باتوم یا ته‌مانده خلأ (Vacuum Bottom/Vacuum Residue) محصول پایینی برج تقطیر خلأ و خوراک متداول بسیاری از گریدهای قیر پالایشگاهی است.

مسیر متداول را می‌توان به‌صورت خلاصه چنین بیان کرد: نفت خام مناسب ← تقطیر اتمسفریک ← ته‌مانده اتمسفریک ← تقطیر خلأ ← وکیوم‌باتوم ← تنظیم گرید با تقطیر مستقیم، اختلاط، هوادهی یا اصلاح.

برج تقطیر خلأ برای تولید وکیوم‌باتوم
تقطیر خلأ و تولید وکیوم‌باتوم به‌عنوان خوراک متداول قیر

فرایند تولید قیر به‌صورت مرحله‌به‌مرحله

فرایند دقیق هر پالایشگاه به نوع نفت خام، طراحی واحد، گرید هدف و استاندارد محصول وابسته است؛ بااین‌حال، مسیر عمومی تولید قیر پالایشگاهی شامل مراحل زیر است.

مرحله اول: انتخاب و ارزیابی نفت خام یا خوراک سنگین

همه نفت‌های خام در پالایش و تولید قیر رفتار یکسانی ندارند. پیش از تولید باید منشأ و نوع خوراک، بازده ته‌مانده، ترکیب بخش‌های سنگین، ویسکوزیته، پایداری و تغییرپذیری محموله‌ها ارزیابی شود. این بررسی مشخص می‌کند که آیا خوراک قابلیت رسیدن به گرید هدف را دارد و چه مسیر فرایندی برای آن مناسب‌تر است.

  • منشأ، نوع و ثبات نفت خام یا مخلوط خوراک
  • مقدار و ماهیت آسفالتین‌ها، رزین‌ها و بخش‌های روغنی
  • ویسکوزیته و رفتار حرارتی خوراک
  • بازده ته‌مانده اتمسفریک و خلأ
  • سازگاری جریان‌های احتمالی برای اختلاط

مرحله دوم: تقطیر اتمسفریک نفت خام

نفت خام پس از آماده‌سازی و گرم‌شدن وارد برج تقطیر اتمسفریک می‌شود. گازها، نفتا و برش‌های میان‌تقطیر با توجه به محدوده جوش از بخش‌های مختلف برج جدا می‌شوند و ته‌مانده اتمسفریک در پایین برج باقی می‌ماند. افزایش بیش از حد دما برای جداسازی بیشتر می‌تواند موجب کراکینگ و افت کیفیت شود؛ به همین دلیل ادامه فرایند در فشار پایین‌تر انجام می‌شود.

مرحله سوم: تقطیر خلأ و تولید وکیوم‌باتوم

ته‌مانده اتمسفریک وارد برج تقطیر خلأ می‌شود. کاهش فشار باعث می‌شود برش‌های سنگین در دمای مؤثر پایین‌تری تبخیر و جدا شوند و خطر تجزیه حرارتی کاهش یابد. گازوئیل‌های خلأ و سایر برش‌های قابل بازیابی از برج خارج می‌شوند و سنگین‌ترین جریان در پایین برج به‌عنوان وکیوم‌باتوم باقی می‌ماند. بنابراین «تقطیر خلأ» و «تولید وکیوم‌باتوم» دو مرحله مستقل نیستند؛ وکیوم‌باتوم محصول پایینی همین مرحله است.

مرحله چهارم: ارزیابی وکیوم‌باتوم و انتخاب مسیر تولید گرید هدف

پس از تولید وکیوم‌باتوم، مشخصات واقعی آن با نیاز گرید هدف مقایسه می‌شود. درجه نفوذ، گرانروی، نقطه نرمی و سایر شاخص‌های مرتبط نشان می‌دهند که محصول می‌تواند بدون اصلاح شدید عرضه شود یا به اختلاط، هوادهی یا افزودنی نیاز دارد. تصمیم‌گیری صرفاً بر اساس نام خوراک یا تجربه یک محموله کافی نیست؛ زیرا تغییر شرایط پالایش یا ترکیب خوراک می‌تواند ویژگی وکیوم‌باتوم را تغییر دهد.

مرحله پنجم: تنظیم خواص و تولید گرید نهایی

در این مرحله، بر اساس نتایج ارزیابی و استاندارد محصول، یکی از مسیرهای تقطیر مستقیم، اختلاط کنترل‌شده، هوادهی محدود یا شدید و اصلاح با پلیمر انتخاب می‌شود. پارامترهایی مانند دما، زمان ماند، دبی هوا، نسبت جریان‌های اختلاط و نوع افزودنی باید کنترل شوند. اکسیداسیون بیش از حد می‌تواند محصول را سخت و شکننده‌تر کند و انعطاف‌پذیری آن را کاهش دهد.

مرحله ششم: ذخیره‌سازی، نمونه‌برداری و کنترل کیفیت

قیر نهایی باید در شرایطی نگهداری شود که از گرمایش بیش از حد، آلودگی، ورود آب و اختلاط ناخواسته گریدها جلوگیری شود. سپس با روش نمونه‌برداری مناسب، نمونه‌ای نماینده از مخزن، بچ یا محموله تهیه و آزمون می‌شود. نتیجه آزمایش‌ها باید با استاندارد مرجع، گرید اعلام‌شده و در صورت وجود مشخصات قراردادی مقایسه شود.

انواع روش‌های تولید قیر شامل تقطیر، اختلاط و هوادهی
مقایسه مسیرهای متداول تولید و تنظیم خواص قیر

انواع شیوه‌های تولید قیر

تولید قیر به روش تقطیر مستقیم یا Straight-run

قیر Straight-run حاصل پالایش مستقیم نفت خام، عمدتاً با توالی تقطیر اتمسفریک و خلأ و بدون اصلاح شیمیایی شدید است. در این روش، شرایط تقطیر خلأ به‌گونه‌ای تنظیم می‌شود که ته‌مانده نهایی مشخصات گرید موردنظر را تأمین کند. ممکن است برای تنظیم نهایی خواص، اختلاط کنترل‌شده جریان‌های سازگار نیز انجام شود؛ بنابراین Straight-run را نباید فقط «استفاده مستقیم از هر وکیوم‌باتوم» تعریف کرد.

تولید قیر به روش اختلاط (Blending)

در روش اختلاط، دو یا چند جریان سازگار با نسبت‌های کنترل‌شده ترکیب می‌شوند تا محصول نهایی به محدوده مشخصات هدف برسد. انتخاب اجزا فقط به نرم یا سخت بودن آن‌ها محدود نیست؛ سازگاری، پایداری، ترکیب شیمیایی و واکنش خواص نهایی به اختلاط نیز اهمیت دارد. نسبت اختلاط باید ابتدا محاسبه و سپس با ساخت نمونه آزمایشگاهی و آزمون استاندارد تأیید شود.

تولید قیر به روش هوادهی و اکسیداسیون

در این فرایند، هوا تحت شرایط کنترل‌شده از قیر داغ عبور داده می‌شود. شدت تغییرات به ویژگی خوراک، دما، زمان، دبی هوا و طراحی واحد وابسته است. هوادهی معمولاً نقطه نرمی را افزایش و درجه نفوذ را کاهش می‌دهد، اما کنترل نامناسب می‌تواند پیرشدگی، سخت‌شدن بیش از حد و افت انعطاف‌پذیری ایجاد کند.

هوادهی محدود برای تنظیم خواص: در Air Rectification، هدف تنظیم محدود خواص قیر پایه و رسیدن به محدوده گرید هدف است، بدون آنکه محصول لزوماً به قیر اکسیدشده صنعتی تبدیل شود.

تولید قیر دمیده یا اکسیدشده: با هوادهی شدیدتر، محصولی با نقطه نرمی بالاتر و درجه نفوذ کمتر تولید می‌شود که در عایق‌کاری، آب‌بندی، پوشش‌ها و برخی کاربردهای صنعتی مصرف دارد.

ویژگیقیر نفوذیقیر دمیده یا اکسیدشده
مسیر متداول تولیدتقطیر مستقیم، اختلاط یا هوادهی محدودهوادهی و اکسیداسیون شدیدتر
نقطه نرمیمتناسب با گرید؛ معمولاً پایین‌ترمعمولاً بالاتر
درجه نفوذمتناسب با گرید؛ معمولاً بیشترمعمولاً کمتر
کاربرد غالبراه‌سازی و آسفالتعایق‌کاری، آب‌بندی و مصارف صنعتی

تولید قیر اصلاح‌شده

قیر اصلاح‌شده از ترکیب قیر پایه با پلیمرها یا افزودنی‌های مهندسی‌شده تولید می‌شود تا مقاومت در برابر شیارشدگی، ترک‌خوردگی، خستگی یا تغییرات دمایی بهبود یابد. نوع اصلاح‌کننده، روش اختلاط، دما، برش اختلاط و پایداری ذخیره‌سازی باید متناسب با کاربرد و مشخصات فنی انتخاب شوند.

محصول هدفمسیر متداول تولیدشاخص‌های اصلی کنترل
قیر نفوذیتقطیر مستقیم، اختلاط یا هوادهی محدوددرجه نفوذ، نقطه نرمی، گرانروی و الزامات استاندارد
قیر دمیدههوادهی و اکسیداسیون شدیدترنقطه نرمی، درجه نفوذ و الزامات گرید صنعتی
قیر اصلاح‌شده پلیمریاختلاط قیر پایه با پلیمر و مواد کمکیخواص رئولوژیکی، پایداری ذخیره‌سازی و عملکرد دمایی
قیر گرانروی‌درجه‌بندی‌شدهتنظیم تقطیر و اختلاطگرانروی و سایر الزامات استاندارد محصول

تولید قیر به روش پیوسته و ناپیوسته

پیوسته یا ناپیوسته بودن، شیوه بهره‌برداری از خط تولید است و نباید در همان ردیف روش‌های اصلاح قیر مانند اختلاط و هوادهی قرار گیرد.

خط تولید پیوسته (Continuous)

در خط پیوسته، خوراک به‌طور مداوم وارد واحد و محصول به‌طور مداوم خارج می‌شود. این روش برای ظرفیت بالا و تولید یکنواخت مناسب است، اما تغییر سریع گرید به طراحی و کنترل دقیق‌تری نیاز دارد.

خط تولید ناپیوسته (Batch)

در خط بچ، مقدار مشخصی خوراک در هر نوبت تولید و جداگانه کنترل می‌شود. این روش برای تنوع محصول و ردیابی هر بچ انعطاف بیشتری دارد، اما ظرفیت و یکنواختی آن به مدیریت عملیات وابسته است.

فرایند تولید قیر از مازوت چگونه است؟

در بیان رایج صنعتی، گاهی از اصطلاح «تولید قیر از مازوت» استفاده می‌شود؛ اما ماده متداول تولید قیر پالایشگاهی، ته‌مانده مناسب حاصل از تقطیر نفت خام، به‌ویژه وکیوم‌باتوم است. اگر منظور از مازوت، ته‌مانده اتمسفریک باشد، این جریان ابتدا در برج تقطیر خلأ فرآوری می‌شود تا برش‌های سبک‌تر آن جدا و ته‌مانده خلأ مناسب تولید قیر حاصل شود. بااین‌حال، هر نوع نفت کوره یا مازوت تجاری الزاماً خوراک مناسبی برای تولید قیر نیست.

پس از تولید وکیوم‌باتوم، مسیر تنظیم گرید بر اساس مشخصات خوراک و محصول هدف انتخاب می‌شود. ممکن است ته‌مانده خلأ با کنترل شرایط تقطیر به مشخصات هدف برسد، با جریان سازگار دیگری مخلوط شود، تحت هوادهی قرار گیرد یا با افزودنی اصلاح شود. بنابراین بهتر است در متن فنی به‌جای حکم مطلق «قیر مستقیماً از مازوت تولید نمی‌شود»، نوع جریان و مسیر واقعی پالایش دقیقاً مشخص شود.

فرمول تولید قیر و نحوه تعیین نسبت اختلاط

عبارت «فرمول تولید قیر» دو معنای رایج دارد: فرمول شیمیایی قیر و نسبت مواد اولیه برای تولید یک گرید مشخص. قیر فرمول مولکولی ثابتی ندارد؛ زیرا مخلوط پیچیده‌ای از هیدروکربن‌های سنگین و مقدارهایی از ترکیبات حاوی گوگرد، نیتروژن، اکسیژن و فلزات است و ترکیب آن با نفت خام و شرایط پالایش تغییر می‌کند.

برای تولید گریدهایی مانند قیر ۶۰/۷۰ نیز یک نسخه عمومی و ثابت وجود ندارد. فرمول عملیاتی هر واحد با توجه به درجه نفوذ، گرانروی، نقطه نرمی، ترکیب و سازگاری وکیوم‌باتوم و سایر جریان‌ها تعیین می‌شود. در محاسبات اولیه می‌توان از موازنه جرم برای ویژگی‌های خطی یا غلظت افزودنی استفاده کرد:

M1C1 + M2C2 = (M1 + M2)Ct

در این رابطه، M جرم هر جزء، C مقدار ویژگی خطی یا غلظت آن و Cₜ مقدار هدف است. بااین‌حال، خواصی مانند درجه نفوذ و نقطه نرمی الزاماً از میانگین‌گیری خطی پیروی نمی‌کنند. بنابراین نسبت محاسبه‌شده فقط نقطه شروع است و باید با ساخت نمونه آزمایشگاهی، بررسی سازگاری و انجام آزمون‌های استاندارد تأیید شود.

قیر ۶۰/۷۰ نیز بر اساس محدوده درجه نفوذ ۶۰ تا ۷۰ دهم میلی‌متر و سایر الزامات استاندارد تعریف می‌شود، نه بر اساس یک فرمول شیمیایی ثابت. رسیدن به این گرید مستلزم تنظیم فرایند یا نسبت اختلاط و سپس تأیید آزمایشگاهی همه مشخصات مربوط است.

چه عواملی کیفیت قیر تولیدشده را تغییر می‌دهند؟

عاملاثر احتمالی بر کیفیت
نوع و منشأ خوراکتغییر بازده، ترکیب و رفتار رئولوژیکی قیر
ترکیب وکیوم‌باتومتغییر درجه نفوذ، گرانروی، نقطه نرمی و پایداری
شرایط تقطیرتغییر میزان برش‌های باقی‌مانده و احتمال تخریب حرارتی
دما، زمان و دبی هواتغییر شدت اکسیداسیون، سختی و انعطاف‌پذیری
نسبت و سازگاری اجزای اختلاطاثر بر یکنواختی، پایداری و مشخصات نهایی
افزودنی و روش اختلاطبهبود یا افت عملکرد و پایداری ذخیره‌سازی
گرمایش، آلودگی یا ورود آبپیرشدگی، کف‌کردن، ناخالصی و افت کیفیت
نمونه‌برداری نامناسبنتیجه آزمایش غیرنماینده و تصمیم‌گیری نادرست
کنترل کیفیت قیر در آزمایشگاه فرآورده‌های نفتی
کنترل کیفیت قیر با آزمون‌های متناسب با گرید و استاندارد مرجع

کنترل کیفیت قیر در خط تولید چگونه انجام می‌شود؟

کنترل کیفیت از پذیرش خوراک آغاز می‌شود و تا ذخیره‌سازی و تحویل محصول ادامه دارد. ابتدا مشخصات خوراک و مدارک همراه مانند گواهی آنالیز بررسی می‌شود. در حین تولید نیز پارامترهای فرایند، نسبت اختلاط و اطلاعات هر بچ یا جریان پیوسته ثبت می‌شوند. پس از تولید، نمونه نماینده با گرید هدف، استاندارد محصول و مشخصات قرارداد مقایسه می‌شود.

بسته به نوع قیر، گرید هدف و استاندارد مرجع، آزمون‌هایی مانند آزمایش درجه نفوذ قیر، نقطه نرمی، گرانروی، کشش‌پذیری، نقطه اشتعال، حلالیت، افت وزنی یا اثر حرارت و هوا انجام می‌شوند. برای قیرهای عملکردی و اصلاح‌شده ممکن است آزمون‌های رئولوژیکی و پایداری ذخیره‌سازی نیز لازم باشد. فهرست آزمون‌ها برای همه انواع قیر یکسان نیست و باید بر اساس محصول و استاندارد انتخاب شود.

نمونه‌برداری بخشی از فرایند اندازه‌گیری است. اگر نمونه نماینده مخزن یا محموله نباشد، حتی دقیق‌ترین دستگاه نیز نمی‌تواند نتیجه قابل اتکایی برای کل محصول ارائه کند. محل و زمان نمونه‌گیری، همگن‌سازی، ظرف نمونه، دمای مناسب و جلوگیری از آلودگی باید طبق روش مرجع کنترل شوند.

مرحلههدفنمونه اقدام
کنترل خوراکتأیید قابلیت استفاده و ثبات مواد اولیهبررسی مشخصات، COA و آزمون‌های پذیرش
کنترل حین تولیدپایش و اصلاح فرایندثبت دما، زمان، دبی هوا، نسبت اختلاط و وضعیت بچ
کنترل محصول نهاییتأیید انطباق گرید و استانداردنمونه‌برداری نماینده و آزمون‌های متناسب با نوع قیر
کنترل ذخیره و تحویلحفظ کیفیت و ردیابیکنترل دما، آلودگی، جداسازی گریدها و مدارک محموله

برای اطمینان از انطباق قیر تولیدی یا محموله خریداری‌شده با گرید و استاندارد موردنظر، می‌توانید از خدمات آزمایشگاه فرآورده‌های نفتی پارس لیان برای انتخاب آزمون‌های متناسب با نوع قیر، نمونه‌برداری و ارزیابی مشخصات فنی استفاده کنید.

جمع‌بندی

تولید قیر با انتخاب نفت خام مناسب و جداسازی برش‌ها در برج‌های تقطیر اتمسفریک و خلأ آغاز می‌شود. وکیوم‌باتوم حاصل، پس از ارزیابی می‌تواند با کنترل تقطیر، اختلاط، هوادهی یا افزودن اصلاح‌کننده به گرید هدف برسد. مازوت، ته‌مانده اتمسفریک و وکیوم‌باتوم همیشه مترادف نیستند و هر نفت کوره تجاری نیز خوراک مناسب تولید قیر محسوب نمی‌شود.

برای یک گرید قیر، فرمول شیمیایی یا نسبت اختلاط عمومی وجود ندارد. مشخصات خوراک، سازگاری اجزا و رفتار غیرخطی برخی ویژگی‌ها ایجاب می‌کند که فرمول اولیه با نمونه آزمایشگاهی و آزمون‌های استاندارد تأیید شود. کنترل فرایند، نمونه‌برداری اصولی و انتخاب آزمون متناسب با نوع قیر نیز برای اثبات انطباق محصول ضروری است.

سؤالات متداول

قیر چگونه تولید می‌شود؟

قیر پالایشگاهی عمدتاً از ته‌مانده تقطیر نفت خام مناسب تولید می‌شود. پس از تقطیر اتمسفریک، ته‌مانده سنگین وارد برج خلأ می‌شود و وکیوم‌باتوم حاصل با تقطیر مستقیم، اختلاط، هوادهی یا اصلاح به گرید نهایی می‌رسد.

آیا قیر مستقیماً از مازوت تولید می‌شود؟

پاسخ به تعریف مازوت بستگی دارد. اگر منظور ته‌مانده اتمسفریک باشد، این جریان معمولاً ابتدا در برج خلأ فرآوری می‌شود. نفت کوره یا مازوت تجاری ممکن است مخلوط چند جریان باشد و هر نوع آن الزاماً خوراک مناسب تولید قیر نیست.

فرمول تولید قیر ۶۰/۷۰ چیست؟

قیر ۶۰/۷۰ فرمول شیمیایی یا نسبت اختلاط ثابت ندارد. این گرید با محدوده درجه نفوذ و سایر مشخصات استاندارد تعریف می‌شود و فرمول عملیاتی آن بر اساس مشخصات خوراک تعیین و با آزمون آزمایشگاهی تأیید می‌شود.

تفاوت هوادهی و قیر دمیده چیست؟

هوادهی نام فرایند است و قیر دمیده یا اکسیدشده یکی از محصولات آن محسوب می‌شود. هوادهی محدود می‌تواند برای تنظیم خواص قیر راه‌سازی انجام شود، درحالی‌که اکسیداسیون شدیدتر معمولاً قیر صنعتی با نقطه نرمی بالاتر و درجه نفوذ کمتر تولید می‌کند.

برای کنترل کیفیت قیر چه آزمون‌هایی لازم است؟

آزمون‌ها به نوع قیر، گرید و استاندارد مرجع وابسته‌اند. درجه نفوذ، نقطه نرمی، گرانروی، کشش‌پذیری، نقطه اشتعال، حلالیت و اثر حرارت و هوا از آزمون‌های رایج‌اند؛ قیرهای اصلاح‌شده ممکن است به آزمون‌های رئولوژیکی و پایداری نیز نیاز داشته باشند.